Hosanna of Desire

A street Aphrodite, heat and night, a hymn, desire, and communion in the shadows.

Winter or summer, Aphrodite stands there, unshaken, among overflowing trash cans and broken streetlights. Time is merciless with her, yet if she deigns to smile, you forget even your God. Devil-woman!

Close to midnight, and the heat shows no sign of abating. A man approaches and halts.

Unshaven, greasy locks plastered to his forehead; wrecked. Must have been handsome once.

The trap is set, the lipstick flawless, the lips desirable—but the price, prohibitive.

Awkward, the tall thin man suddenly begins, in a seductive, booming voice, a liturgical hymn, unheard before.

She seems to understand the strange psalm, laughs like a demon. Thrilled, she takes his arm.

They walk. He pulls out his last note.

The money matters not—she buries her face in his sweating chest, to take communion...


(originally written in Greek)

"Ωσαννά του Πόθου", μια ιστορία με 121 λέξεις ακριβώς: ούτε μία παραπάνω ούτε μία παρακάτω ούτε μία παραδίπλα:

Χειμώνα-καλοκαίρι, η Αφροδίτη εκεί, ακλόνητη, ανάμεσα σε ξεχειλισμένους σκουπιδοτενεκέδες και ξεχαρβαλωμένους φανοστάτες. Ο χρόνος δείχνει άσπλαχνος μαζί της, αλλά αν καταδεχτεί να σου χαμογελάσει, ξεχνάς και τον Θεό σου. Διαβολογυναίκα!

Κοντεύουνε μεσάνυχτα, κι ο καύσωνας δεν λέει να κοπάσει. Σιμώνει ένας μουστερής και κοντοστέκεται. Αξύριστος, με λιγδιασμένες τούφες κολλημένες στο μέτωπο· καραβοτσακισμένος. Ομορφάντρας πρέπει να ήτανε κάποτε.

Η παγίδα είναι καλοστημένη, το κοκκινάδι άψογο, τα χείλη ποθητά, μα η ταρίφα απαγορευτική.

Αμήχανος, ο ψηλόλιγνος άνδρας αρχίζει αναπάντεχα, με σαγηνευτική στεντόρεια φωνή, έναν ύμνο λειτουργικό, πρωτάκουστο. Εκείνη, σαν να κατανοεί την αλλόκοτη ψαλμωδία, γελά δαιμονικά. Ενθουσιασμένη, τον παίρνει αγκαζέ.

Προχωρούν.

Βγάζει να της δώσει το τελευταίο του χαρτονόμισμα.

Αδιαφορεί για τα λεφτά· βυθίζει το πρόσωπό της στο ιδρωμένο στέρνο του, να μεταλάβει...